موتورش همان هوندای تک‌سیلندر ۱۲۴ سی‌سی هواخنک است؛ چیزی در حدود ۱۱ اسب قدرت دارد و هیچ عجله‌ای هم ندارد. جعبه‌دنده چهار سرعته است و کلاچ نیمه‌خودکار هم روی بعضی نسخه‌ها دیده می‌شود. اما نکته اینجاست: این موتور با سوخت شلوغی شهر یک دنده اضافه هم زیاد دارد. مصرف بنزینش در ترافیک تهران حدود دو لیتر در صد کیلومتر است، یعنی عملاً با هر تانکر پر بنزین می‌توان یک هفته تمام کار کرد.

بگذارید رک بگویم؛ قیمتی که الان در ایران از CG صفر گرفته می‌شود، برای این مشخصات اصلاً منطقی نیست. همان پول را می‌توان نصفه‌نیمه یک ۱۵۰ چینی برداشت که سرعت و جعبه‌دنده بهتری دارد. پس چرا مردم هنوز CG می‌خرند؟ چون سه سال بعد هم می‌شود با همان قیمت فروختش. چون هر مکانیکی محله، واشر سرسیلندرش را بلند می‌کند. چون قطعاتش حتی در شهرستان‌ها هم موجود است و قیمتی هم ندارد.

خلاصه اینکه CG موتوری نیست که با آن لذت سواری بچسبد؛ موتوری است که نگرانی را از آدم می‌گیرد. اگر کارتان بار بری است و می‌خواهید هزینه نگهداری صفر شود، هنوز بعد از نیم قرن، جواب رقبا را داده است.