نخستین چیزی که آدم را غافلگیر می‌کند، آرامش موتور است. شش‌سیلندر تخت به‌قدری بی‌صدا و نرم کار می‌کند که در سرعت‌های پایین، صدای کولر داخل کابین را می‌شنوی. بله، گلدوینگ کولر و بخاری هم دارد؛ گرمای موتور را می‌گیرد و به دسته‌های فرمان و رکاب‌ها می‌فرستد.

صندلی‌ها مثل مبل است؛ راننده و سرنشین هر دو راحت‌اند. جعبه‌دنده خودکار با DCT یعنی بدون کلاچ، فقط گاز. برای سفرهای طولانی، هیچ موتور دیگری به این آسایش نمی‌رسد. بگپگ‌های کناری، رادیو بلوتوثی، ناوبری — همه چیز دارد.

اما بگذارید واقعیت را بگویم؛ گلدوینگ یک لیموزین است، نه یک موتور. در ترافیک سنگین سنگین است، پارک کردنش سخت است و پیچ‌های تنگ به دست‌های قوی نیاز دارد. قطعاتش هم گران است و تعمیرکار متخصص می‌خواهد. ولی برای سفرهای طولانی با همسر، هنوز بی‌رقیب است.