اگر از من بپرسید اولین موتور اسپرت واقعی چه چیزی باید باشد، بدون تردید میگویم Ninja 400. این موتور سال ۲۰۱۸ آمد و از همان اول، جایگزین Ninja 300 شد. تغییر مهمش موتور بود؛ دوقلوی موازی ۳۹۸ سیسی با قدرت حدود ۴۵ اسب. این عدد برای کسی که از ۱۵۰ بالا میآید، اصلاً شوخی نیست.

اما چیزی که Ninja 400 را خاص میکند، تنظیم موتور است. کاوازاکی این موتور را طوری تیون کرده که گشتاورش در دورهای پایین هم در دسترس باشد؛ یعنی در ترافیک شهر هم میتوان با آن بهراحتی رانندگی کرد. در دورهای بالا هم بهراحتی به سرعت ۱۸۰ میرسد و کمی بیشتر هم میکشد.
وزنش حدود ۱۶۸ کیلوگرم است؛ یعنی نسبت وزن به قدرت فوقالعاده خوب. ترمزها دیسکی دو کالیپری جلو و ABS استاندارد دارد. هندلینگش به قدری دقیق است که تازهکارهای جدی هم میتوانند با آن شروع کنند، بدون اینکه ترسانداز باشد.
قیمتش در بازار ایران، به لطف واردات غیررسمی، بالاست و قطعاتش هم همینطور. اما اگر میخواهی از دنیای ۱۲۵ و ۱۵۰ به دنیای واقعی موتورهای اسپرت بروی، نینجا ۴۰۰ هنوز بهترین دروازه است. بعد از یک سال سوار شدنش، هیچوقت از آن پشیمان نمیشوی.
من از آپاچی ۱۶۰ رفتم روی نینجا ۴۰۰. اولش ترسیدم ولی هندلینگش آنقدر خوبه که دوتا ورزش پرت نشدم!
قطعات لاستیکش کمی سخته پیدا بشه. لاستیک پشتش پیرلی دیابلو، قیمتش هم کمی بالاست.
با بنزین نمره ۹۵ هم مشکل ندارد؟ چون شنیدم موتورهای توربو حساساند ولی این naturally aspirated است.
نسبت به R3 یاماها چطوره؟ بین این دو گیر کردم. قیمتشان در ایران تقریبا یکی است.