BMW S1000RR؛ مرز باریک میان موتورسیکلت و موشک

وقتی S1000RR در سال ۲۰۰۹ معرفی شد، همه دنیای موتورسیکلت را شوکه کرد. بی‌ام‌و که هیچ سابقه‌ای در سوپراسپرت نداشت، یک‌باره موتوری ساخت که از همه رقبای ژاپنی و ایتالیایی جلوتر بود. چهارسیلندر خطی ۹۹۹ سی‌سی، ۲۰۵ اسب قدرت، وزن خشک ۱۹۷ کیلو.

این اعداد یعنی چی؟ یعنی صفر تا صد در کمتر از سه ثانیه، و سرعت نهایی بالای ۳۰۰ کیلومتر. اما مهم‌تر از اعداد خام، الکترونیک است؛ کنترل ترکشن چندمرحله‌ای، ABS نسل آخر،Launch Control، و در نسخه‌های جدید یک DTC که موتور را در پیچ‌ها هم ثابت نگه می‌دارد.

اما بگذارید یک حقیقت را بگویم؛ این موتور برای جاده‌های ایران مهربان نیست. فنرها سخت‌اند، پوزیشن سواری اسپرت و خمیده است، و بعد از یک ساعت سواری شهری، کمر آدم درد می‌گیرد. این موتور برای پیست ساخته شده و جاده فقط تفریحش است.

قیمتش در ایران بالای چند میلیارد است و قطعاتش هم همین‌طور. ولی کسی که آن را دارد، معمولاً نمی‌خواهد عوضش کند. من خودم یکی از مالکانش را می‌شناسم که می‌گوید «هر بار سوارش می‌شوم، دوباره عاشقش می‌شوم».